Terwijl wereldleiders op de COP30 onderhandelden en twijfelden over nieuwe klimaatambities, toonde de zuivelsector al wat er vandaag wél kan. Van globale engagementen tot concrete Belgische resultaten: de sector bewijst dat klimaatimpact verlagen niet enkel een belofte is, maar ook in de praktijk al wordt toegepast. Zo vertegenwoordigt de landbouwsector 11% van alle broeikasgassen in België en blijkt dat de uitstoot sterk gedaald doorheen de jaren — met nog ruimte voor verbetering. Bovendien speelt de sector een unieke rol door de vele graslanden, ongeschikt is voor menselijke consumptie, om te zetten in voedzame melk, waarmee ze bijdraagt aan het voeden van miljarden mensen terwijl de klimaatdoelstellingen in zicht blijven.

Recent verscheen het tweede EAT-Lancet-rapport, dat stelt hoe we tegen 2050 duurzamer moeten eten met 250 gram melk per dag. Echter blijkt uit de Voedselconsumptiepeiling dat 88% van de Belgen deze hoeveelheid niet haalt. Zowel het EAT-Lancet-rapport als de Belgische aanbevelingen leggen de nadruk op gezondheid én duurzaamheid. En telkens opnieuw blijkt dat zuivel een belangrijke plaats inneemt in een toekomstbestendig voedingspatroon: rijk aan essentiële voedingsstoffen, met een relatief beperkte klimaatimpact. Daarom pleit BCZ er voor om deze 2 elementen steeds samen te beoordelen op een correcte, logische manier. Want zuivel past perfect in de puzzel duurzaam én gezond.

‘Verduurzaming van de zuivelsector’: een eenvoudig zinnetje, maar in praktijk een brede en ambitieuze oefening. Wat betekent verduurzaming precies voor de melkveehouderij en de zuivelketen? Hoe krijgen we de hele sector mee? En hoe vertalen we deze visie naar concrete acties, resultaten en innovaties? Lees het allemaal in het nieuwste factbook!

Op 4 oktober vierden we Werelddierendag — hét moment om even stil te staan bij het dier dat het hart vormt van onze sector: de koe. Voor melkveehouders draait alles om hun dieren. Ze zorgen dag en nacht voor hun kudde, want een gezonde, gelukkige koe is de basis voor kwalitatieve melk en is dus ook hun kostbaarste goed. Hoe gaan we hier als sector mee om? Hoe wordt dit opgevolgd? Wat zijn de regels, welke controle is er voorzien en hoe kunnen we dit op sectorniveau nog verder stimuleren? Wat doen we vandaag al en wat zien we in de toekomst? Bij deze een kleine bloemlezing.

Uit een recent BCZ-project om voedselverlies van de zuivelketen in kaart te brengen, blijkt dat zuivelverwerkers hun voedselverlies niet alleen zeer beperkt houden, maar ook uitzonderlijk hoog valoriseren waarbij maar liefst 73% wordt omgezet in diervoeder. Het voedselverlies is met 1,03% van de totale productie zeer klein. Met de nieuwe Europese doelstellingen om voedselverlies in de voedingsindustrie te reduceren met 10% tegen 2030, zet de zuivelindustrie stappen om hun verliezen inzichtelijk te maken met een tool, op maat voor zuivelverwerkers. Deze cijfers tonen dat voedselverlies niet iets is waar ze in de toekomst op zullen inzetten, maar vandaag de dag al mee bezig zijn én al goed op scoren.

Duurzaamheid is een topprioriteit voor zuivelverwerkers. Daarom stimuleren ze het gebruik van individuele klimaatscans voor hun melkveehouders, die de koolstofvoetafdruk van rauwe melk berekenen en verbeterpunten op maat aanreiken. Ondertussen zijn heel wat tools hiervoor beschikbaar. Cruciaal volgens BCZ is dat gebruikte klimaattools gebaseerd zijn op internationale standaarden, en zo de nodige betrouwbaarheid van de data gegarandeerd kan worden!

“Meten is weten” is het motto van het project voor het analyseren en kwantificeren van voedselverliezen in de zuivelketen dat wordt uitgevoerd door BCZ en haar partners.

Weilanden zijn belangrijke ecosystemen en een vorm van landgebruik die een reeks nuttige producten oplevert. Omdat gras niet eetbaar is voor de mens, kan vee het gras verwerken en omzetten in nuttige producten en middelen (zoals melk en vlees) of in zeer belangrijke ecosysteemdiensten (biodiversiteit, bevoorrading van zuiver water, overstromingspreventie en koolstofvastlegging).

Moeten we minder dierlijke en meer plantaardige producten eten om voeding en duurzaamheid met elkaar te verzoenen? Ja, maar dat geldt niet voor alle dierlijke producten. Zo is zuivel sterk vertegenwoordigd in verschillende toekomstmodellen om duurzamer te eten.

Onderzoeksdirecteur Nicole Darmon van het Franse Nationaal Instituut voor Landbouwkundig Onderzoek (INRA) bestudeert sinds 2010 hoe we op een duurzame manier kunnen eten. De conclusie is duidelijk: allereerst moeten we minder eten. Daarnaast moeten we onze consumptie van vlees minderen en meer plantaardig eten. Ons gebruik van melk en melkproducten hoeft niet drastisch te veranderen.

We moeten gezonder en duurzamer eten, daarover is iedereen het eens. Een concrete en praktische vertaling van dit advies vergt de nodige aandacht. Want eenzijdige interpretaties kunnen tot verwarring leiden.

Op vrijdag 19 november organiseerde MilkBE in samenwerking met APAQ-W een Duurzaamheidssymposium in Wallonië, getiteld "La filière lait, un partenaire du développement durable".

Met het Convenant Enterische Emissies Rundvee 2019-2030 engageerden 15 organisaties (onderzoeksinstellingen, veevoederfabrikanten, overheid en landbouworganisaties, …) zich om de enterische methaanemissies tegen 2030 met 19% te verminderen ten opzichte van 2005. Samen ondertekenden ze de belofte om mee te werken aan de vermindering van de methaanuitstoot die ontstaat bij het spijsverteringsproces bij rundvee.